ฐานข้อมูลพจนานุกรมภาษาโคราช

หมวดอักษร:

2201		พี่นาง พี่สะใภ้
2202		พี่นาย พี่เขย
2203		พูด กอง เป็นมาตรวัดอย่างหนึ่ง เช่น ๑ พูด เท่ากับ ๑ กอง
2204		พูดกะด๊กกะโด่ พูดไม่ชัดตามสำเนียงเดิมของภาษา
2205		พูดข่อหล่อแข่แหล่ พูดเรื่องไร้สาระ
2206		พูดเจอเลอจั้กลั่ก (ว.) พูดแบบไม่รู้ต้นสายปลายเหตุ
2207		พูดดั๊ดล่าง ดูคำว่า ดั๊ด
2208		พูดดั๊ด ดูคำว่า ดั๊ด
2209		พูดเดิม พูดนินทา พูดเรื่องคนอื่นลับหลัง
2210		พูดปะลมปะเล (ว.) พูดทึกทัก โมเม พูดอ้างว่าเป็นของตนเอง
2211		พูดผลอ พูดสวน พูดเรื่อยเปื่อย พูดไร้สาระ พูดพล่อย ๆ
2212		พูดผวา พูดไม่ชัด พูดเสียงแปร่ง ๆ เช่น พูดภาษาภาคกลางแล้วตกหรือพลัดหลงพูดภาษาถิ่น คนต่างประเทศพูดภาษาไทยไม่ชัดถ้อยชัดคำ เป็นต้น
2213		พูดเพลอะ พูดหยาบคาย
2214		พูดแพล่ม ๆ (ก.) พูดมาก
2215		พูดไม่ได้ไอไม่ดังเลยนั่งเฉย (สำนวน) พูดไปไม่ได้ประโยชน์ นิ่งเสียจะดีกว่า เปรียบได้กับพูดไปสองไพเบี้ย นิ่งเสียตำลึงทอง
2216		พูดแรง พูดเสียงดัง
2217		พูดล่อ (ก.) พูดไม่จริง
2218		พูดลัง (ว.) แข่งพูด มีแต่คนพูดไม่มีคนฟัง
2219		พูดเล่อะเท่อะเลินเทิน (ว.) พูดไม่ได้เรื่อง
2220		พูดหยาบเหมือนหนังกะโปก (สำนวน) พูดหยาบคายมาก พูดจาลามก