ฐานข้อมูลพจนานุกรมภาษาโคราช

หมวดอักษร:

1241		ด๋อง (น.) เกี่ยวดอง (เกี่ยวข้องกันในการแต่งงาน) เช่น พ่อแม่ของสามีภรรยา เรียกว่า พ่อดองแม่ดอง
1242		ดอด (ก.) ตอด เช่น ปลาดอด ทำโดยไม่ให้ผู้อื่นรู้ แอบ เช่น ดอดไป
1243		ด็อด ๆ (ก.) อาการอยากได้อย่างออกหน้าออกตา
1244		ด่อน ขาวเผือก ขาวผิดปกติ
1245		ด๋อยซบ (ก.) มัดตราสัง
1246		ด๊ะดาษ เกลื่อนกลาด มากมาย ดาษดื่น ดาษเด ก็พูด
1247		ด๊ะ ดะ ตะลุยไปไม่เลือกหน้า
1248		ดั๊ดล่าง ดูคำว่า ดั๊ด
1249		ดั๊ด ดัดจริตพูดภาษากรุงเทพฯ หรือภาษาภาคกลาง ดั๊ดล่าง พูดดั๊ด พูดดั๊ดล่าง ก็พูด
1250		ดั๋นดาก (ว.) ดึงดัน ดันทุรัง
1251		ดั๊บแนว ตายหมดทั้งโคตร สูญพันธุ์
1252		ดั๊บ ปิด เช่น ดั๊บไฟ ดั๊บพัดลม
1253		ดา ด้วย บ้าง เป็นคำแสดงกิริยารวม หรือเพิ่ม เช่น ไปดา ขอกินดา บางครั้งก็พูดว่า เดิ้ง เบิ้ง ซึ่งก็มีความหมายเช่นเดียวกับ ดา
1254		ดาก ทวารหนัก ตูด
1255		ด๋างแห (น.) ร่างแห โคราชเรียกด๋างเป็นลักษณนามของแห เช่น แห ๒ ด๋าง
1256		ดาด นาบ ถูกนาบด้วยสิ่งที่มีความร้อน
1257		ดาดไข่ ทอดไข่ แต่ใส่น้ำมันนิดหน่อย หรือไม่ใส่น้ำมันเลย
1258		ด่านขุนทด ชื่ออำเภอหนึ่งในจังหวัดนครราชสีมา เป็นด่านเมืองโคราชตั้งในสมัยสมเด็จพระนารายณ์มหาราช นายด่านคนแรกชื่อ ขุนศิริทศ จึงเรียกว่าด่านขุนทศ ต่อมาเขียนเป็นด่านขุนทด
1259		ดานี ด้วยหรือ ด้วยเหรอ
1260		ด้าน ดื้อด้าน ดื้อ ซุกซน ไม่ยอมเชื่อฟังหรือทำตาม