(พ.ศ. 2464-15 พ.ค. พ.ศ. 2542 สิริอายุ 78 ปี 57 พรรษา)

ภูมิลำเนา: บ้านหนองโดน ต.หนองโดน อ.หนองโดน จ.สระบุรี บิดา นายพร อินหา มารดา นางสอน อินหา อาชีพทำนา เมื่ออายุได้ 4 ขวบ บิดามารดาได้เสียชีวิต ญาติจึงรับไปอุปการะที่ บ้านโคกพุทรา ต.ตาลเนิ้ง อ.สว่างแดนดิน จ.สกลนคร

การศึกษา: 

- พ.ศ. 2472 การศึกษาชั้นประโยคประถมบริบูรณ์ โรงเรียนประชาบาลวัดไทรทอง บ้านโคกพุทรา ต.ตาลเนิ้ง อ.สว่างแดนดิน จ.สกลนคร 

- พ.ศ. 2479 จบชั้นประถมศึกษา

บรรพชาและอุปสมบท:

- พ.ศ. 2479 ได้บรรพชา ณ วัดอินทสุวรรณ บ้านโคกพุทรา ต.ตาลเนิ้ง อ.สว่างแดนดิน จ.สกลนคร อุปสมบท ณ วัดปทุมวนาราม ต.ตาลเนิ้ง อ.สว่างแดนดิน จ.สกลนคร หลังจากบรรพชาแล้วได้เริ่มเรียนนักธรรมจนได้นักธรรมตรี ต่อมาเดินธุดงค์จาก อ.สว่างแดนดิน ไป จ.อุบลราชธานี พักอาศัยที่วัดบูรพารามเป็นเวลา 3 ปี เมื่อเรียนจบบาลีชั้นต้น สอบได้นักธรรมเอก และศึกษาด้านวิปัสสนากัมมัฏฐาน กับ ท่านอาจารย์เสาร์ กนุตศีล เถระ

- พ.ศ. 2482 สอบนักธรรมชั้นโท ได้ที่สำนักเรียนวัดสุปัฏวนาราม

- พ.ศ. 2483 สอบนักธรรมชั้นเอก ได้ที่สำนักเรียนวัดสุปัฏวนาราม

- พ.ศ. 2484 พระอาจารย์เสาร์ ได้พาหลวงพ่อไปฝากตัวเป็นศิษย์ ท่านเจ้าคุณพระปัญญาพิศาลเถระ ณ วัดปทุมวนารามราชวรวิหาร กรุงเทพมหานคร เรียนหนังสือบาลีและสอบได้เปรียญธรรม 3 ประโยค ในขณะเป็นสามเณร

- วันที่ 24 กรกฎาคม พ.ศ. 2485 เมื่ออายุครบบวช 21 ปี จึงได้อุปสมบท ณ วัดปทุมวนารามราชวรวิหาร ปทุมวัน กรุงเทพมหานคร และในช่วงสงครามเอเซียบูรพา ได้กลับไปจำพรรษาที่ วัดบูรพา จ.อุบลราชธานี และจำพรรษาที่วัดแห่งนั้นจนถึงปี พ.ศ. 2489 ระหว่างนั้น ได้อาพาธเป็นวัณโรค ต่อมาได้พบกับ หลวงปู่ฝั้น อาจาโร และหลวงปู่ฝั้นได้ช่วยรักษาโดยการให้ตั้งใจเพ่งอาการ 32 โดยให้พิจารณาถึงความตายให้มากที่สุด ไม่ต้องพิจารณาเรื่องอื่น หลวงพ่อพุธทำตามอุบายของหลวงปู่ฝั้นทันที แรก ๆ ดูเหมือนไม่มีอะไร แต่พอพิจารณาหนักเข้า ๆ ปรากฏว่ามีผลมาก ใช้เวลารักษาตัวอยู่ประมาณ 10 ปี โรคร้ายจึงหายขาด

ตำแหน่งงานปกครองคณะสงฆ์:

- เป็นผู้ช่วยเจ้าคณะอำเภอวารินชำราบ จังหวัดอุบลราชธานี

- พ.ศ. 2495-2496 เป็นเจ้าอาวาส วัดแสนสำราญ อำเภอวารินชำราบ

- พ.ศ. 2500 เป็นเจ้าคณะอำเภอวารินชำราบ

- พ.ศ. 2511 เป็นเจ้าคณะจังหวัดศรีสะเกษ

- พ.ศ. 2513 เป็นเจ้าอาวาสวัดป่าสาลัน 

- ที่ปรึกษาของเจ้าคณะจังหวัดนครราชสีมาฝ่ายธรรมยุต

สมณศักดิ์:

- พ.ศ. 2512 ได้รับพระราชทานสมณศักดิ์เป็น พระชินวงศ์ศาจารย์ และเลื่อนสมณศักดิ์เป็น พระภาวนาพิศาลเถระ 

- พ.ศ. 2527 สมณศักดิ์เป็น พระราชสังวรญาณ

เก​ียรติคุณ:

- พ.ศ. 2535 ได้รับพระราชทานเสาเสมาธรรมจักร

- พ.ศ. 2536 ได้รับประกาศเชิดชูเกียรติผู้อนุรักษ์มรดกไทย สาขาภูมิปัญญา ในฐานะที่ท่านได้สั่งสอนอบรมธรรมะ พัฒนาคุณภาพชีวิตของประชาชน จากศูนย์วัฒนธรรมจังหวัดนครราชสีมา

- 14 มิถุนายน พ.ศ. 2541 รางวัลผู้เผยแพร่วิปัสสนาดีเด่น