ฐานข้อมูลพจนานุกรมภาษาโคราช

หมวดอักษร:

1381		ตะเข่ใหญ่กั่ววัง (สำนวน) เคยได้ดีมีฐานะเมื่อตกต่ำก็วางตนอย่างคนธรรมดาได้ยาก เปรียบได้กับสำนวน จระเข้ใหญ่คับคลอง
1382		ตะเข่ จระเข้
1383		ตะครอง (น.) ชื่อต้นไม้ เป็นพุ่มมีหนามแหลม บางทีพูดเป็นตะคอง เช่น ลำตะคอง
1384		ตะครุ๊บก๊บ (สำนวน) เป็นคำพูดปลอบใจ เมื่อเด็กหกล้มคว่ำลงกับพื้น
1385		ตะครุ่บตะคราน (ว.) หกล้ม ล้มลุกคลุกคลาน
1386		ตะคอง (น.) ชื่อลำน้ำที่ไหลผ่านเมืองนครราชสีมา เดิมเรียก ลำตะครอง
1387		ตะคั่ว คว้า ยื่นมือไปจับหรือฉวยมาโดยเร็ว
1388		ตะคุ่ (น.) ไม้ตระกูลอ้อแขม ขึ้นตามคันนาหรือป่า นำมาทำฝายุ้งข้าว
1389		ตะไคร่ (น.) ต้นตะไคร้
1390		ตะงอย เนินดินเล็ก ๆ ตลิ่งที่ยื่นล้ำเข้าไปในแม่น้ำลำคลอง
1391		ตะเง่อะตะง่ะ ดูคำว่า ต่ะเง่อะ
1392		ต่ะเง่อะต่ะเงย ดูคำว่า ตะเง่อะ
1393		ตะเง่อะตะเงิ่น ดูคำว่า ตะเง่อะ
1394		ตะเง่อะ เงอะงะ ป้ำ ๆ เป๋อ ๆ หลง ๆ ลืม ๆ ตะเง่อะตะง่ะ ตะเง่อะตะเงิ่น ตะเง่อะตะเงย ก็พูด
1395		ตะเง่าตะงอด หน้าเง้าหน้างอ ออดอ้อน
1396		ตะเง่าะ ดูคำว่า เก้าะ
1397		ตะจ่น จนกระทั่ง
1398		ตะโนน เนิน มูลดินที่สูง ตะโมน ก็พูด
1399		ตะบ๋อง (น.) กระบอง
1400		ตะบ๊ะ (น.) ชาม กาละมัง ภาชนะใส่ข้าวใส่แกง