ฐานข้อมูลพจนานุกรมภาษาโคราช

หมวดอักษร:

541		ขี่กำปื้ด กำพืด ดูคำว่า กำปื้ด ประกอบ
542		ขี่กุ่ง ขี่หลัง
543		ขี่เกีย คราบหมักหมมขึ้นขาวคล้ายขี้เกลือในอวัยวะเพศชาย
544		ขี่ขะหนึม ขี้สนิม ขี้ไคล
545		ขี่ครอกเดินถะลา (สำนวน) คนต่ำต้อยได้ดี มีฐานะหรือยศฐาบรรดาศักดิ์แล้วอวดตน
546		ขี่คร่านกระดานใส (สำนวน) นอนเกียจคร้าน ขี้เกียจสันหลังยาว
547		ขี่งก งก
548		ขี่แง ขี้แย ร้องไห้บ่อย ๆ
549		ขีดหยา (ก.) ฉีดยา
550		ขี่เดียด รังเกียจ ขยะแขยง
551		ขี่ตะขาง ขาง ไข่แมลงวัน
552		ขี่ตะป๊ด พูดโกหก
553		ขี่ตี๋น (น.) ฝุ่นผงที่พื้นเรือน บางทีใช้ในความหมายดูถูก เช่น ขี่ตี๋นกูนั่นหน่า (แค่นี้ไม่มีความหมายสำหรับฉัน)
554		ขี่ตู่กลางนา การเล่นอย่างหนึ่ง เดิมเล่นกันกลางทุ่งนาใกล้บ้าน ผู้เล่นนั่งล้อมเป็นวง ให้คนหนึ่งเป็น ขี่ตู่ หมอบเอามือหรือผ้าปิดตาอยู่กลางวง คนนั่งคนหนึ่งจะทุบหลังแต่ เบา ๆ แล้วขี้ตู่ลุกขึ้นหาคนทุบ ถ้าชี้ตัวถูกคน ๆ นั้นจะเป็นขี้ตู่แทน ถ้าชี้ผิดก็เล่นต่อไป แต่เดิมไม่ปรากฏว่าร้องเพลงประกอบในขณะเล่น ภายหลังมีการร้องว่า ขี่ตู่กลางนา ขี่ตาตุ๊กแก ขี่มูกคนแก่ อรแร้อรชร ชรติ้งชร ติ้งชร ติ้งชร
555		ขี่ตู่ ตู่ กล่าวอ้างหรือทึกทักเอาของผู้อื่นเป็นของตัว
556		ขี่แตกขี่แตน ขี้แตกไหลพุ่งกระจัดกระจาย
557		ขี่แต้ ก้อนดินที่เกิดจากการแตกระแหงในทุ่งนา
558		ขี่ไต้ ไต้ เชื้อเพลิงสำหรับจุดไฟ
559		ขี่ทั้กแท่ ไส้เดือนตัวเล็กสีแดง อาศัยอยู่ตามท้องนา
560		ขี่ทูด (น.) โรคเรื้อน